Z różnymi dodatkami…
Jakoś tak ostatnio był przestój na blogu. Nawał obowiązków i inne życiowe sytuacje skutecznie mnie stąd na chwilę wyoutowały. Ale już jestem i dzisiaj chciałabym się z Wami podzielić sposobem na zamknięcie w słoiku jesieni – z jej pięknymi żółtymi liśćmi, przeplatanymi złotem i brązem. Złota, polska jesień zatrzymana w aromacie zniewalającego dżemu z dyni. Bez liści ;-)
Polujemy na:
Dynię ok. 2 kg
Pomarańcze dowolna ilość – ja użyłam sztuk 3 plus skórka z 1 pomarańczy
Chilli w płatkach – solidna szczypta, ale bez wyginania
Korzeń imbiru – około 2 cm, obrany i posiekany
Cynamon w proszku– 2 łyżeczki
Goździki – sztuk około 15 – 20
Cukier brązowy ok. 1,5 szklanki
Jabłka – 2 szt
Dynię obieracie, odrzucacie środek wraz z miękkim miąższem i pestkami. Pestki możecie sobie wysuszyć i pogryzać w wolnych chwilach – smacznie i zdrowo.
Pokrojoną dynię wkładacie do gara o grubym dnie – podlewacie delikatnie wodą – na tą ilość nie więcej niż: 1 – 1,5 szklanki – ja użyłam szklanki wody i 0.5 szkl. wody różanej. Wsypujecie i dodajecie Wasze przyprawy (od razu, albo czekacie jak się z dyni zrobi pulpa). Ładne słowo ta pulpa, prawda?
Dosypujecie cukier – nie musicie używać brązowego – ja lubię, ze względu na jego niepowtarzalny aromat. Dodajecie pokrojone jabłka (uprzednio obrane i wydrążone). Dodajecie pomarańcze. Sparzone wrzątkiem, obrane dokładnie – pozbawione białej skórki i błon – żeby Wasz dżem nie był gorzki. I dusicie.
Początkowo proponuję duście pod przykryciem. Jak wszystkie składniki puszczą wodę, odkryjcie i odparujcie płyn.
Ja dzisiaj jeszcze zaczęłam zlewać nalewkę z czerwonej porzeczki. Galaretkę, która się wytworzyła po połączeniu soku z alkoholem dodałam do dżemu.
Ten ekstrawagancki nieco i eksperymentalny zabieg, pozwolił na wydobycie ukrytych i wręcz nie do opisania aromatów zaklętych w dyni ( z uprawy ekologicznej, od Mikołaja i Jego Babci). Polecam. Jeśli nie macie takiej galaretki warto poeksperymentować z brandy na przykład, albo może odrobina nalewki żurawinowej?
Gotując, dość często mieszajcie Wasz dżem. Musicie patrzeć i obserwować, co się w garze dzieje. Jeśli dżem będzie już miał odpowiednią konsystencję, a dynia zacznie nabierać lekkiej szklistości – możecie kończyć odparowywanie. Teraz tylko dżem przekładacie do wyparzonych i sterylnych słoików i stawiacie denkiem do góry. Done.
Ponieważ w dżemie tym jest i cukier i wysoko procentowy alkohol, już nie pasteryzuję słoików. Pamiętajcie, że aby Wasze przetwory były trwałe, między innymi mówię tu o winach, jeśli je robicie, muszą mieć zawartość alkoholu przynajmniej 12 %. Moja porzeczkowa galaretka ma ich 75% więc dżem dobrze zakonserwuje się. A wiecie, że jeśli chodzi o cukier, to im więcej cukru tym lepiej dla konserwacji przetworów? Utrwalające właściwości cukru polegają na wytworzeniu wysokiego ciśnienia osmotycznego w środowisku, co działa odwadniająco na komórki bakterii i zapobiega ich rozwojowi. 60 – 65% cukru w przetworach zapobiega ich psuciu. Jakie to proste.
Wersja inna na dynię, również polecana, to dżem z dyni z żurawinami.
Bierzecie po 75 dkg dyni, żurawin i cukru.
Żurawiny przecieracie przez sito, albo rozgniatacie widelcem – dodajecie cukier i gotujecie. Do gotującego się dodajecie startą na grubych oczkach tarki , dynię. Gotujecie również do momentu właściwej konsystencji i szklistości dyni. Jeśli na powierzchni zbiera się piana- zszumujcie ją. Do słoików i gotowe.
Wiem, że nie każdy lubi dynię w tej postaci. Ale warto zaryzykować. Wierzcie mi. Na słowo.
Mój dżem ma tak niepowtarzalny aromat i smak, że rozpływam się wylizując gar, w którym się robił. Jest lekko szczypiący język, smakuje delikatnie pomarańczą, rozparzonym imbirem, chilli i dynią, która w połączeniu z aromatem wody różanej, cynamonu i goździków powoduje istny kulinarny orgazm. Chwilo trwaj !!!! Delikatnie klejące wargi, smakujące jesienią zaklętą w szklanym słoiku. Zachęciłam Was do eksperymentowania?
A jako bonus, przepis na nalewkę z czerwonych porzeczek Jakbyście mieli ochotę w przyszłym roku robić dżem z dyni z wykorzystaniem wysokoprocentowej galaretki z czerwonej porzeczki .
Najlepsze na nalewkę są dojrzałe, lekko przejrzałe czerwone porzeczki. Jak macie dostęp do takich z własnego ogródka, tym lepiej. Im mniej chemii, tym smaczniejsze przetwory.
Potrzebujecie takiej ilości, z której uda Wam się wycisnąć przez gazę – co najmniej 1 litr soku. I naprawdę warto to zrobić tą właśnie metodą. Gaza, owoce i wyciskacie. Oprócz potwornego bałaganu, jest przy tym i sporo zabawy – jeśli robicie to z osobą bliską Waszemu sercu, na przykład. Niech Wasza galopująca wyobraźnia sama podpowie scenariusz takiego wyciskania.
Sok należy zostawić na noc w ciepłym miejscu.
W ½ l. wody rozpuszczacie ½ kg cukru i gotujecie syrop. Przestudzony łączycie z sokiem. I do zimnego wlewacie 1 l spirytusu. Rozlewacie i zapominacie na 2 miesiące. W tym czasie wytrąca się galaretka zbierająca się w butelce, a nalewka nabiera pięknego, czerwonego koloru, aromatu i mocy. Po 2 miesiącach zlewacie ją, filtrując przez bibułę.
Galaretkę wykorzystujecie jakkolwiek – do dżemu z dyni albo jako dodatek do tortu. Jak nie macie pomysłu, co z nią zrobić przełóżcie do słoika i schowajcie do lodówki. A jak byście chcieli wyrzucić – dzwońcie do mnie – zaopiekuję się nią z dziką chęcią. Odstawiacie nalewkę na kolejny miesiąc i dopiero w okolicy grudnia delektujecie się tym nieziemski napojem. Uprzedzam, jest dość ostra i nie każdemu pasuje. Jeśli jest dla Was za ostra dolejcie, na smak, wody.
Wieczory zimowe okraszane aromatycznym dżemem z dyni i zakrapiane tą nalewką na pewno zapadną Wam w pamięć. Romantycznie, rozgrzewająco, nietuzinkowo, niepowtarzalnie, nieziemsko wręcz bajecznie. Smacznego :)
